รักคืนเรือน

โอ้รักเอ๋ย
สุดหวานอมขมกลืน
เมื่อรักหวาน
โบกพัดไปให้รักคง
ครั้นมีบางอารมณ์
สายลมเวียนกลางทาง
โอ้ลมหวน
ใฝ่พัดมาฝ่าพัดไป

โอ้ลมเอ๋ย
กลับพัดเวียนเปลี่ยนทิศคืน
เปรียบรักหวน
จิตวกเวียนเปลี่ยนน้ำใจ
แม้รักแปรปรวนไป
แท้จริงทุกข์มิเบา
เฝ้าแต่หวัง
อย่าวกเวียนเปลี่ยนเหมือนลม

เด่นจันทร์ฉาย
เปรียบเหมือนเดือนก็เหมือนคน
ก่อนเคยเห็น
ก่อนแสงแรงกลับแสงคลาย
เพราะมีบางอารมณ์
เหมือนเดือนเวียนตามทาง
จวบวันเพ็ญ
เปรียบรักเราอับเฉาไป

 

รักเคยชิดเชยชูชื่น
สุดรักยืนยิ่งยง
รักปานดังลมบนส่ง
ลิ่วพัดตรงทิศทาง
พาให้ขื่นขมรักเบาบาง
รักกลับจืดจางห่างไป
สายลมแปรปรวนไปได้
เปลี่ยนเหมือนใจคนเรา

ลมเคยรำเพยเชยชื่น
ไม่พัดยืนเรื่อยไป
รักมาแปรปรวนไปใหม่
สุดเสียดายรักเรา
จะชื่นสุขใจนั้นทำเนา
ด้วยถ่านไฟเก่ารุมรม
รักเราเธอยังคงบ่ม
ด้วยหวังชมชื่นเชย

จันทร์แรมยังกลายมัวหม่น
จิตวกวนง่ายดาย
ดวงจันทร์วันเพ็ญพร่างพราย
ดั่งรักกลายรักจาง
พาให้ขื่นขมรักเบาบาง
เดือนมืดมัวจางห่างไป
ดวงจันทร์เวียนเปลี่ยนเดือนใหม่
กลับรักใหม่คืนคง